Numanthia

Numanthia

‘’Svojim nasleđem španske istorije i svojim izuzetnim prirodnim potencijalom, Numanthia pruža intenzivna i živopisna vina, ikone Toro regije.’’

Ime sve govori: Numancia je bio antički grad, čiji je narod pružao herojski otpor protiv Rimljana i radije umirao nego se predao.

Iz ovog epskog nasleđa, Numanthia je zadržala upornost i otpor, Toro vinogradi su preživeli ekstremne klimatske uslove i filokseru. Nekalemljena vinova loza, preko 120 godina stara, pomaže u proizvodnji legendarnog Numanthia vina: Termanthia.

Kombinacija jedinstvene regije, izuzetnih vinograda i suštinski izraz voća, čine Numanthiu kultnom vinarijom Toro regiona u Španiji. Ova izvanredna vina će vam dati intenzivan i nesvakidašnji  ukus.

Numanthia je ikona Toro regije, koja se nalazi na severozapadu Španije u Kastilji u Leon regionu, u blizini portugalske granice preko reke Duero.

Smešteni na platou ili padinama između 650 i 850 metara, vinogradi mogu odoleti ekstremnim vremenskim uslovima i veoma sušnim sezonama zahvaljujući slojevima gline u zemljištu ispod površine peščanih stena.

Tinta de Toro, deo Trempanillo familije, je jedinstvena sorta koja se koristi u regionu. Ona se bere u optimalnoj zrelosti sa niskim prinosom stare loze, ona je intezivno sočna i koncetrovana.

Fondacija Numanthia je proizvodnja i selekcija najboljeg grožđa iz Toro regije. Grožđe iz stare loze sa niskim prinosom ( 50 godina i starije ) se bere kada je optimalno zrelo, intezivno sočno i koncentrovano.

Proizvodnja vina predstavlja pružanje njegovog punog potencijala, naročito intenzivne voćne arome koje su tipične za Tinta de Toro grožđe, kao i struktura i elegancija.

Ovaj pristup je tipičan za proizvodnju tri vina, od kojih svaki ima svoj poseban stil: Numantia, Termes i Termanthia.

Berba 2010

Nakon blage i kišne jeseni, zima je donela veliki pad temperature sa snežnim padavinama. Intenzivna hladnoća i padavine su odložile orezivanje. Cvetanje pupoljaka je počelo ubrzano krajem marta ali je iznenada prekinuto u maju, što je dovelo do gubitka nekih starih i najugroženijih loza.

Toplota i srećna kiša u julu i avgustu osušile su zemljište i odložile sazrevanje do sredine avgusta, 6 dana kasnije nego što je uobičajeno. Visoke temperature tokom septembra povećale su koncentraciju šećera ali blage padavine 15.septembra su reaktivirale sazrevanje, što je omogućilo potpunu i uravnoteženu zrelost.